New acquisition: the Olympus 45 mm 1.8 for Micro Four Thirds

This is a really small, fast, lightweight lens I bought for interviews with my Panasonic GH4. Here I was trying to do an interview with my dog Noshie which didn't work out too well... So I just told her to sit still and be pretty, for which she has great talent, as you can see.

I love the image that comes out of this lens and I plan to carry it around a lot more. Weighing in at about 100 grams, you won't even notice it's in your bag. For the 250 euro's, it's a bargain and a worthy supplement to my Panasonic 12-35 mm F2.8. and Canon 70-200 F4 in combination with the MetaBones Speedbooster.

I've been putting a lot of footage on stock sites recently: this and a lot of older footage can be seen on my account under the name ImagineVideo at Pond5.

Een power-pakje uit Japan

Een groot probleem met de Panasonic GH2 is de levering. Niet alleen van de camera zelf maar ook van de accu's. Bovendien zijn die accu's bespottelijk duur: 99 euro is de officiële prijs voor een batterij ter grootte van 2 klontjes suiker?! Ik vind het grof en uitermate onsympathiek om zoveel voor een batterij te vragen. Bovendien heb ik begrepen dat ze middels de firmware van de camera ook nog eens kloon-batterijen buiten de deur proberen te houden. De batterij is de inkt van de camera's geworden...

Bye Sony Z1, hello Panasonic GH2?

Het ziet ernaar uit dat ik afscheid ga nemen van mijn Sony HVR-Z1U. De overstap naar volledig tapeloos is dan alweer een stuk dichterbij. Ik heb serieus zitten kijken naar de Panasonic AF 101 maar die is boven mijn budget op het moment. Maar Panasonic trekt wel, met die fantastische nieuwe 3/4 microchip. Ik heb veel gelezen over de DMC-GH2 en hem onlangs in mijn handen gehad. Het eerste was meer een genoegen dan het tweede. Waarmee ik bedoel dat de Panasonic functioneert als een pro maar voelt als een stuk speelgoed. Ik heb er heel kort mee gespeeld: de touchscreen focus-feature was wel erg leuk- of het ook zo goed werkt tijdens een echte klus is een tweede.

Een DSLR versus Panasonic AG AF-101

 De Panasonic AG AF-101 is de eerste videocamera die qua scherpte-diepte mogelijkheden in de buurt komt van de DSLR's. Ik ben erg enthousiast over mijn Canon 550D maar ben nog steeds huiverig om er -professioneel- mee op pad te gaan. Ik draai meestal alleen en het is al lastig genoeg om regie, camera, geluid, licht te doen en ook nog eens mensen op hun gemak te stellen danwel met ze te communiceren terwijl je met je spullen bezig bent.
Als ik zou gaan draaien met de 550D, moet ik me ook nog zorgen gaan maken of de camera niet gaat oververhitten (een bekend probleem bij DSLR's), moet ik nog een externe audiorecorder gebruiken om verzekerd te zijn van bruikbaar audio. (door Magic Lanteren hebben we de AGC wel 'gekilled' maar het blijft wel een consumenten minijack aansluiting), heb ik een extra monitor nodig en om die te voeden weer een extra accu of voeding, heb ik sowieso ook m'n rig nodig om alles op aan te sluiten en ga zo maar door. De lijst extra kabeltjes, batterijen en apparaatje wordt steeds langer, en als je één ding vergeet, ben je de ***. Begrijp je waarom ik een beetje huiverig ben?

Panasonic Lumix TZ7

Ik had heel gunstige reviews gelezen over deze Panasonic en aangezien ik op zoek was naar een handig klein cameraatje met goeie foto- en videofuncties, was dit een van de kanshebbers. Uiteindelijk heeft het HD videoformaat en de 12x optische zoom me over de streep getrokken. Aangezien ik de camera het meeste gebruik voor vakantie, vind ik een goeie optische zoom heel belangrijk. Zo krijg je mooie foto's van mensen offguard en dat levert vaak de mooiste beelden op.